Posts tonen met het label Haad Son. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Haad Son. Alle posts tonen

zondag 15 augustus 2010

Koh Phangan; 22:19 PM

Dit werd een dagje lekker lui doen. Een beetje onder een palmboom liggen en het kraakheldere zeewater in wandelen. Verder dan je knieĆ«n kwam je niet, het is niet zo’n diep water. Het water is wel heel warm. Zelf mama ging zwemmen (!).
Ook het zwembad is heel erg warm. Maar dat is geen fijn water, want er zit echt heel veel chloor in. Zwemmen zonder zwem- of duikbril is dus geen optie.

Mama en papa waren de dag ervoor al naar de massage geweest. Op het strand en bij zonsondergang, hmm. Dus Puck wilde dat ook even proberen. Maar ze heeft toch maar de manicure genomen. Nu heeft ze blauwe nagels.

Verder hebben we die dag niks meer gedaan naast zwemmen en liggen.

zaterdag 14 augustus 2010

Koh Phangan; 22:14 PM

Het vertrek vanuit Bangkok was vermoeiend. ’S Ochtends heel vroeg opstaan en ontbijten (half 6!). Op zoek naar een taxi. De taxi die we uiteindelijk aangewezen kregen had een te kleine kofferbak om alle 4 de grote reistassen in te doen. 3 tassen in de kofferbak met een spin vastgemaakt en een tas op de schoot was de oplossing. Volgens mij heeft dat er wel heel grappig uitgezien voor de mensen die ons voorbij reden! Eenmaal aangekomen op het vliegveld moesten we nog even wachten op het vliegtuig zelf. Dus relax and take a seat. Ik werd wel heel vervelend van het stemmetje dat van de loopband afkwam. Een thaise hoge stem die de hele tijd: “warning, end of the walkway” Echt heel irritant.
De vlucht was echt super kort. Je was nog geen kwartier in de lucht of de landing was alweer begonnen. Al kregen we wel een broodje met heel veel kip. Stom eigenlijk, dat je voor zo’n korte vlucht (1 uur) toch nog ontbijt krijgt.


Bij de landing van het vliegtuig zaten we even onze ogen uit te kijken. Alleen maar palmbomen, witte stranden en rieten hutjes! Wauw!
Het vliegveld zelf was al echt heel apart. Bij een vliegveld denk je meteen aan wit, grijs maar vooral heel modern en westers. Het vliegveld op Koh Samui was een en al open, er zat geen muur in heel dat vliegveld niet! Alleen een dak. Het dak was ook gemaakt van riet en overal in de aankomsthal stonden tropische bloemen. Toen we aan het wachten waren op de bus naar de pier moest ik even naar de wc. Zelfs de wc was super mooi. Er was een mooie binnentuin en een aquarium.

Zoals ik dus al zei moesten we met de bus naar de pier om vanuit daar weer met de boot naar Koh Phangan te gaan. Koh Phangan is een eiland dat net boven Koh Samui ligt en iets kleiner is. Het was echt super druk op de boot. We hadden nog net een plaatsje kunnen bemachtigen, maar voor de mensen achter ons was het pech hebben. Eenmaal op Koh Phangan aangekomen werden we opgehaald met de jeep om vervolgens naar ons resort gebracht te worden. Tijd voor ontspanning! Verder hebben we niks meer gedaan die middag/avond. Lekker optijd naar bed en uitslapen.