Koh Tao; 18:57 PM

Gisteren was de reis vanaf Koh Phangan naar Koh Tao. Het duikparadijs van Azië. Dit keer hoefden we eindelijk niet zo vroeg op te staan. Yes!
Rond 12 uur snel weer richting de chaos in de pier. Wat een zooitje ongeregeld is dat zeg. Maargoed.
De reis zelf heb ik niet echt meegekregen. Ik zat op een plastic krukje 1 uur lang Luxor te spelen. Lekker levenloos bezig was ik.

Ook op Koh Tao aangekomen was het weer lekker druk. Eenmaal op het resort aangekomen was je meteen weer rustig. Het lijkt hier net een jungle. Het restaurant ligt boven de zee en je ziet dan 's nachts ook alle lampjes van de hoofdstad Mao Haad Bay. In dat stadje kom je overigens via een klein zandpaadje vanaf het strand van het resort. Heel leuk als je na het eten even naar het stadje loopt. het strand heb ik nog niet uitgeprobeert al is het zwembad al heerlijk.
Winkelen kun je hier ook goed. Gelukkig. Heb al een paar dingen ingeslagen. Hihi. Ook zitten hier echt SUPER veel muggen. Ik wordt echt lek gestoken. Echt heel irritant.

Vandaag hebben we ook nog niks gedaan. Alleen maar wat gezwommen en het stadje ingelopen.
Morgen is de bedoeling dat we beginnen met de duikcursus. Maar dat is nog niet helemaal zeker. Ik heb er iniedergeval veel zin in.

Foto's heb ik nog niet van Koh Tao. elegd. Ik heb de camera nog niet aan de laptop gelegd. Die foto's zal ik nog wel een keer uploaden. Om toch even een sfeer te geven van het eiland heb ik een foto van internet gehaald.

(AAAAAAAAAAAAAAAH IK WORD ECHT GEK VAN DIE MUGGEN!)

Full-moon & Thongsala; 22:48 PM

Het werd tijd voor wat anders dan zwemmen en luieren. In het resort kun je “motorbikes” huren (we zijn er nog steeds niet uit of het een brommer, scooter of motor was). Die wilde we dus gaan huren. Maar mama durft niet te rijden en Puck durft niet achterop. Papa en ik stonden er dus alleen voor.


Ik mag een brommer berijden hier in Thailand. Daar zijn geen regels voor. Dus als je 12 of 13 bent mag je allang brommer rijden. Zie je het al voor je? Met je 13de al een scooter of brommer berijden? Echt heel raar en gevaarlijk. Afin.
Uit voorzorg ben ik toch maar bij papa achterop gegaan.
De wegen hier op Koh Phangan zijn nou niet bepaald recht. Sommige gaan echt HEEL stijl omhoog. Super eng dus, vooral omdat we er met zijn tweeën opzaten en ook nog beide voor de eerste keer. Maar we kwamen echt langs super mooie dingen. Zo gingen we wat drinken bij een barretje met een geweldig uitzicht en stonden er gewoon olifanten langs de weg. De bananenbomen en palmbomen waren in overvloed, net zoals alle scootertjes trouwens.

Op een gegeven moment stond er aangegeven dat er na zoveel meter een paar watervallen waren. Die hebben we dus gevolgd. Bij de ingang van het natuurpark stond een bord met wat foto’s van de watervallen. Het zag er allemaal super mooi uit en werden benieuwd. Op naar boven dus. Tijdens het lopen vroeg papa aan mij of ik mij zwemkleren aan had, dan konden we in het water zwemmen. Ik zei nee. Maar er lag nog geen water in het stuk waar we gelopen hadden. Hoe hoog we ook kwamen, er was maar geen water. We stonden dus op een gegeven moment bij een stel droge rotsen waar een bordje bij stond: “waterfall”. Papa en ik stonden echt even te kijken van: hè? Er was geen water te bekennen! Opzoek naar de volgende waterval in de hoop dat daar wel water was. Ook daar weer geen water! Super lachwekkend dus. Er lag een heel klein plasje water van ongeveer 20 centimeter breed waar een iniemienie klein straaltje uitkwam van 3 centimeter breed. Het water lag ook nog stil. Echt heel stom om te zien.

Toen kwamen we de “hoofdstad” van Koh Phangan tegen. Thongsala. Een drukke lange weg met alleen maar brommertjes. Er zaten veel bars en restaurants. Ook wordt in Thongsala het half-moon festival gevierd. Op 16 augustus om precies te zijn. Vandaag dus. Het was de bedoeling om via Thongsala naar Haad Rin te rijden. Daar wordt het full-moon festival gevierd. Dat is hèt ding van Koh Phangan. Honderden mensen komen daar op af. Het wordt deze maand gehouden op de 25ste. We kwamen alleen niet aan in Haad Rin. Want toen we uiteindelijk Thongsala uit waren kwamen we een helling tegen die we niet op kwamen. Helaas...


Terug weer naar het resort. Nu via de kust. We kwamen een heel leuk haventje tegen. Heel armoedig maar zag er leuk uit met die palmbomen en “jungle” op de achtergrond.
Beide waren we helemaal verbrand. Ik in mijn nek en papa op zijn armen. Toch was het super leuk.

Koh Phangan; 22:19 PM

Dit werd een dagje lekker lui doen. Een beetje onder een palmboom liggen en het kraakheldere zeewater in wandelen. Verder dan je knieën kwam je niet, het is niet zo’n diep water. Het water is wel heel warm. Zelf mama ging zwemmen (!).
Ook het zwembad is heel erg warm. Maar dat is geen fijn water, want er zit echt heel veel chloor in. Zwemmen zonder zwem- of duikbril is dus geen optie.

Mama en papa waren de dag ervoor al naar de massage geweest. Op het strand en bij zonsondergang, hmm. Dus Puck wilde dat ook even proberen. Maar ze heeft toch maar de manicure genomen. Nu heeft ze blauwe nagels.

Verder hebben we die dag niks meer gedaan naast zwemmen en liggen.

Koh Phangan; 22:14 PM

Het vertrek vanuit Bangkok was vermoeiend. ’S Ochtends heel vroeg opstaan en ontbijten (half 6!). Op zoek naar een taxi. De taxi die we uiteindelijk aangewezen kregen had een te kleine kofferbak om alle 4 de grote reistassen in te doen. 3 tassen in de kofferbak met een spin vastgemaakt en een tas op de schoot was de oplossing. Volgens mij heeft dat er wel heel grappig uitgezien voor de mensen die ons voorbij reden! Eenmaal aangekomen op het vliegveld moesten we nog even wachten op het vliegtuig zelf. Dus relax and take a seat. Ik werd wel heel vervelend van het stemmetje dat van de loopband afkwam. Een thaise hoge stem die de hele tijd: “warning, end of the walkway” Echt heel irritant.
De vlucht was echt super kort. Je was nog geen kwartier in de lucht of de landing was alweer begonnen. Al kregen we wel een broodje met heel veel kip. Stom eigenlijk, dat je voor zo’n korte vlucht (1 uur) toch nog ontbijt krijgt.

Bij de landing van het vliegtuig zaten we even onze ogen uit te kijken. Alleen maar palmbomen, witte stranden en rieten hutjes! Wauw!
Het vliegveld zelf was al echt heel apart. Bij een vliegveld denk je meteen aan wit, grijs maar vooral heel modern en westers. Het vliegveld op Koh Samui was een en al open, er zat geen muur in heel dat vliegveld niet! Alleen een dak. Het dak was ook gemaakt van riet en overal in de aankomsthal stonden tropische bloemen. Toen we aan het wachten waren op de bus naar de pier moest ik even naar de wc. Zelfs de wc was super mooi. Er was een mooie binnentuin en een aquarium.

Zoals ik dus al zei moesten we met de bus naar de pier om vanuit daar weer met de boot naar Koh Phangan te gaan. Koh Phangan is een eiland dat net boven Koh Samui ligt en iets kleiner is. Het was echt super druk op de boot. We hadden nog net een plaatsje kunnen bemachtigen, maar voor de mensen achter ons was het pech hebben. Eenmaal op Koh Phangan aangekomen werden we opgehaald met de jeep om vervolgens naar ons resort gebracht te worden. Tijd voor ontspanning! Verder hebben we niks meer gedaan die middag/avond. Lekker optijd naar bed en uitslapen.