Chinatown & de klongs; 11:51 AM

Ik was vergeten om te bloggen over vrijdag de 13de!
Die dag zijn we gaan fietsen. Ja ja, je hoort het goed: fietsen door Bangkok. Het kan echt. We moesten heel vroeg opstaan, om half 6 om precies te zijn. Want om 7 uur begon de fietstocht al. Met de taxi reden we naar Chinatown om vervolgens te beginnen met de fietstocht met de gidsen Bobo en Andy (meisje? jongen? geen idee).



Als eerste reden we door Chinatown zelf heen. Kleine steegjes en super druk. Echt heel eng om daar doorheen te fietsen. Mensen zaten 10 centimeter van je af eten te koken. Dat rook af en toe heel lekker maar soms ook echt super vies. We stopten als eerste bij een chinese tempel. Veel kleuren en draken waren er te zien. Ook beelden van koi-karpers en tijgers zag je veel.


De volgende stop was de pier om daar met de fiets op het pontje te stappen. Zo werden we naar de overkant van de rivier gebracht. Door allemaal kleine achterstraatjes reden we richting de rivier. Overal werd je gegroet door de thaise mensen. Hoe hard je ook tegen ze aan was gebotst of hoe veel je ze in de weg stond echt iedereen zwaaide: "Sawat-dee!".
Eenmaal bij de volgende pier aangekomen stapten we met fiets en al op de longtail boot. Via kleine kanalen (klongs) dwars door de armste wijken van Bangkok.


Eenmaal uitgestapt kwamen we terug in de "jungle". Tropische planten en bananen plantages in overvloed. Wel een eng fietspad. Het lag ongeveer een meter hoger dan de grond dus je kon er elk moment vanaf vallen. Vooral in de bocht. Toen kwamen we terecht in de iets rijkere buurt van Bangkok. Fatsoenlijke huizen net zoals in nederland. Net na die wijk gingen we wat met z'n allen eten. Er werd typisch thais eten voorgeschoteld. Super lekker allemaal.



Na het eten weer op de boot. In die klongs zaten allemaal leguanen, echt heel grappig om te zien. Nog een laatste blik op Chinatown en we waren weer aangekomen bij het beginpunt. Echt een geweldige dag vond ik dat.



(voor de route zie: hier)

Full-moon & Thongsala; 22:48 PM

Het werd tijd voor wat anders dan zwemmen en luieren. In het resort kun je “motorbikes” huren (we zijn er nog steeds niet uit of het een brommer, scooter of motor was). Die wilde we dus gaan huren. Maar mama durft niet te rijden en Puck durft niet achterop. Papa en ik stonden er dus alleen voor.


Ik mag een brommer berijden hier in Thailand. Daar zijn geen regels voor. Dus als je 12 of 13 bent mag je allang brommer rijden. Zie je het al voor je? Met je 13de al een scooter of brommer berijden? Echt heel raar en gevaarlijk. Afin.
Uit voorzorg ben ik toch maar bij papa achterop gegaan.
De wegen hier op Koh Phangan zijn nou niet bepaald recht. Sommige gaan echt HEEL stijl omhoog. Super eng dus, vooral omdat we er met zijn tweeën opzaten en ook nog beide voor de eerste keer. Maar we kwamen echt langs super mooie dingen. Zo gingen we wat drinken bij een barretje met een geweldig uitzicht en stonden er gewoon olifanten langs de weg. De bananenbomen en palmbomen waren in overvloed, net zoals alle scootertjes trouwens.

Op een gegeven moment stond er aangegeven dat er na zoveel meter een paar watervallen waren. Die hebben we dus gevolgd. Bij de ingang van het natuurpark stond een bord met wat foto’s van de watervallen. Het zag er allemaal super mooi uit en werden benieuwd. Op naar boven dus. Tijdens het lopen vroeg papa aan mij of ik mij zwemkleren aan had, dan konden we in het water zwemmen. Ik zei nee. Maar er lag nog geen water in het stuk waar we gelopen hadden. Hoe hoog we ook kwamen, er was maar geen water. We stonden dus op een gegeven moment bij een stel droge rotsen waar een bordje bij stond: “waterfall”. Papa en ik stonden echt even te kijken van: hè? Er was geen water te bekennen! Opzoek naar de volgende waterval in de hoop dat daar wel water was. Ook daar weer geen water! Super lachwekkend dus. Er lag een heel klein plasje water van ongeveer 20 centimeter breed waar een iniemienie klein straaltje uitkwam van 3 centimeter breed. Het water lag ook nog stil. Echt heel stom om te zien.

Toen kwamen we de “hoofdstad” van Koh Phangan tegen. Thongsala. Een drukke lange weg met alleen maar brommertjes. Er zaten veel bars en restaurants. Ook wordt in Thongsala het half-moon festival gevierd. Op 16 augustus om precies te zijn. Vandaag dus. Het was de bedoeling om via Thongsala naar Haad Rin te rijden. Daar wordt het full-moon festival gevierd. Dat is hèt ding van Koh Phangan. Honderden mensen komen daar op af. Het wordt deze maand gehouden op de 25ste. We kwamen alleen niet aan in Haad Rin. Want toen we uiteindelijk Thongsala uit waren kwamen we een helling tegen die we niet op kwamen. Helaas...


Terug weer naar het resort. Nu via de kust. We kwamen een heel leuk haventje tegen. Heel armoedig maar zag er leuk uit met die palmbomen en “jungle” op de achtergrond.
Beide waren we helemaal verbrand. Ik in mijn nek en papa op zijn armen. Toch was het super leuk.

Koh Phangan; 22:19 PM

Dit werd een dagje lekker lui doen. Een beetje onder een palmboom liggen en het kraakheldere zeewater in wandelen. Verder dan je knieën kwam je niet, het is niet zo’n diep water. Het water is wel heel warm. Zelf mama ging zwemmen (!).
Ook het zwembad is heel erg warm. Maar dat is geen fijn water, want er zit echt heel veel chloor in. Zwemmen zonder zwem- of duikbril is dus geen optie.

Mama en papa waren de dag ervoor al naar de massage geweest. Op het strand en bij zonsondergang, hmm. Dus Puck wilde dat ook even proberen. Maar ze heeft toch maar de manicure genomen. Nu heeft ze blauwe nagels.

Verder hebben we die dag niks meer gedaan naast zwemmen en liggen.

Koh Phangan; 22:14 PM

Het vertrek vanuit Bangkok was vermoeiend. ’S Ochtends heel vroeg opstaan en ontbijten (half 6!). Op zoek naar een taxi. De taxi die we uiteindelijk aangewezen kregen had een te kleine kofferbak om alle 4 de grote reistassen in te doen. 3 tassen in de kofferbak met een spin vastgemaakt en een tas op de schoot was de oplossing. Volgens mij heeft dat er wel heel grappig uitgezien voor de mensen die ons voorbij reden! Eenmaal aangekomen op het vliegveld moesten we nog even wachten op het vliegtuig zelf. Dus relax and take a seat. Ik werd wel heel vervelend van het stemmetje dat van de loopband afkwam. Een thaise hoge stem die de hele tijd: “warning, end of the walkway” Echt heel irritant.
De vlucht was echt super kort. Je was nog geen kwartier in de lucht of de landing was alweer begonnen. Al kregen we wel een broodje met heel veel kip. Stom eigenlijk, dat je voor zo’n korte vlucht (1 uur) toch nog ontbijt krijgt.

Bij de landing van het vliegtuig zaten we even onze ogen uit te kijken. Alleen maar palmbomen, witte stranden en rieten hutjes! Wauw!
Het vliegveld zelf was al echt heel apart. Bij een vliegveld denk je meteen aan wit, grijs maar vooral heel modern en westers. Het vliegveld op Koh Samui was een en al open, er zat geen muur in heel dat vliegveld niet! Alleen een dak. Het dak was ook gemaakt van riet en overal in de aankomsthal stonden tropische bloemen. Toen we aan het wachten waren op de bus naar de pier moest ik even naar de wc. Zelfs de wc was super mooi. Er was een mooie binnentuin en een aquarium.

Zoals ik dus al zei moesten we met de bus naar de pier om vanuit daar weer met de boot naar Koh Phangan te gaan. Koh Phangan is een eiland dat net boven Koh Samui ligt en iets kleiner is. Het was echt super druk op de boot. We hadden nog net een plaatsje kunnen bemachtigen, maar voor de mensen achter ons was het pech hebben. Eenmaal op Koh Phangan aangekomen werden we opgehaald met de jeep om vervolgens naar ons resort gebracht te worden. Tijd voor ontspanning! Verder hebben we niks meer gedaan die middag/avond. Lekker optijd naar bed en uitslapen.

Ayutthaya; 21:37 PM

Vandaag hebben we een leuke maar vermoeiende dag gehad. Een thaise collega van papa ging samen met haar man mee om een dagtrip naar Ayutthaya te maken. We moesten al vroeg opstaan en ontbijten.
De eerste stop was het Bang Pa-In Palace. Een koninklijk paleis met allemaal verschillende geschenken uit verschillende regeringen. Bijvoorbeeld een Chinese "villa". Er lag ook een gigantische tuin omheen. Wat ik leuk vond waren struiken in de vorm van dieren. Olifanten, muizen, leeuwen, konijnen en etc.






De stop daarna was een weer een Reclining Buddha in het Ayutthaya gebied. Dit maal niet zo groot en het was er super druk. Om de buddha heen lagen enkele tempels. Waarvan een hele mooie. Net voor de tempel stonden 2 beelden van buddha's als een soort beschermers van de tempel. Wat me opviel was dat alle buddha's die ik vandaag heb gezien een geel gewaad aanhadden.





Toen was het tijd voor iets aparters. We kwamen aan in een ouder gedeelte van Ayutthaya waar een olifanten attractie was. Je kon op een olifant een gedeelte door de stad lopen. Eerst voerden we de olifantjes een soort vrucht waarvan ik niet weet wat het nou eigenlijk was. Zijn/haar huidje voelde heel ruw aan. Net als een korstje, maar dan met haren. De olifanten konden ook dansen op de muziek. Maar dat werd al gauw heel zielig om te zien. Ook op de olifant zelf zitten vond ik zielig. Al was het wel een hele grappige ervaring.

Toen waren we aangekomen in het officieele centrum van Ayutthaya. Het oude centrum was vroeger de hoofdstad van Thailand. Na een hevige oorlog is de bevolking gevlucht en alle gebouwen verwoest. De mensen vluchtten naar Bangkok waardoor dat de hoofdstad werd. Het hoofd van elke buddha is eraf "gehakt". Er is niet veel meer van over, maar wat je zag was prachtig. Zo stonden er ook 3 bomen die in elkaar vergroeid waren. Uit de wortels van die bomen was het hoofd van een buddha gehakt.

(toen was de camera leeg)

((en nu ook de laptop, dus ik maak het bericht morgen af))

(((vrijdag 13 augustus; internet doet het weer, ik ga weer verder!)))

Het werd tijd om wat te eten. Na een lange zoektocht naar een goede tent waar nog tafeltjes vrij waren hadden we eindelijk wat gevonden. Via allemaal gangetjes kwamen we op een terrasje naast de rivier. Ze hadden er heerlijk eten. Wat heet vlees, zoet zure kip, omelet met garnalen en etc. Echt super lekker allemaal.
Nog een laatste blik op een tempel en op weg naar het hotel. We waren allemaal heel moe en lagen te slapen in het busje, haha.

Ik loop een dag achter met de blogs vanwege internet. Maar morgen vliegen we alleen naar koh Samui dus daarna zal ik niet veel meer doen. Dan kan ik allemaal schrijven wat we vandaag gedaan hebben. Tot dan :)